حقوق
🔆روزنامه روژان-سال11 – شماره617
🔆چهارشنبه 15تیر 1401
✍️مهرزاد درافشانیان
میگن یه بابایی اوضاع و احوال زندگیش به شدت به هم‌ریخته بود و به هر دری که میزد هیچ تغییری در وضع و اوضاعش اتفاق نمی‌افتاد، تا اینکه شبی قبل از خواب و در کمال یاس و ناامیدی دست دعا به درگاه خداوند برداشته و از او متلمسانه خواستار گشایش روزنه امیدی برای خود و خانواده‌اش شد و سپس با کمال راحتی و اطمینان به خواب رفت؛ متاسفانه در همان شب، سیل مهیبی به راه افتاد و نصف خانه‌ی مرد مذکور با جریان سیل خراب و نابود شد.
او ناگهان از خواب پرید و دید که نصف خانه‌اش از بین رفته و سوراخ بزرگی در خانه ایجاد شده‌است، پس از مشاهد‌ه‌ی وضعیت خانه و سوراخ ایجاد شده، سجده‌ی شکری به درگاه پرودگار به جا آورد و در همان حال گفت: خداوندا، پروردگارا؛ عرض کردم روزنه امیدی برایم بگشا، اما نه به این فراخی و گشادی !!!
فردا روزی پس از آن؛ خداوند بخشنده، به پاداش سجده‌ی شکر بنده‌اش، مکنت و ثروت و اسایش و امنیت فراوانی بدو بخشید و وی تا سالهای سال به خوشبختی و سعادت بزیست.
نبض اقتصادی هر واحد دانشگاهی، در اختیار معاون محترم توسعه مدیریت و منابع است. با توجه به اینکه توسعه و مدیریت منابع مالی و اداری یک واحد دانشگاهی، کار بسیار سخت و طاقتفرسایی است. انجام این وظیفه، قطعا و حتما نیازمند تخصص و تجربه‌ی بسیاری نیز هست و معاونین مذکور باید از میان افراد متخصص، باتجربه، متعهد و کارکشته انتخاب گردند تا چرخ امور واحد دانشگاهی به درستی و روانی بگردد.
با عنایت به اینکه معاون محترم مذکور در واحد ما، از همان بدو استخدام، در پستهای رده بالای مدیریتی در حال انجام وظیفه بوده‌اند و تجربه‌ی چندین و چند ساله در توسعه و مدیریت منابع دارند. لذا با انتشار این حکم و فیش حقوقی، از معاون محترم توسعه مدیریت و منابع واحدمان، تقاضا میگردد که اینجانب را در مدیریت منابع یک خانواده‌ی چهارنفره با مبلغ کل 4 میلیون تومان وجه رایج مملکت، راهنمایی فرموده تا بلکه بتوانم بعد از 22 سال کار در دانشگاه ازاد اسلامی، حداقل شکم خانواده‌ام را تا آخر ماه سیر کنم!!
اما متاسفانه به یاد آوردم که با توجه به سالها انجام وظیفه‌ی ایشان در پستهای رده بالای مدیریتی در این واحد دانشگاهی، ایشان حتما یکی از بانیان اصلی وضع موجودند و اگر نامبرده کاربلد و متخصص و باتجربه بود، که الان وضعیتمون این نبود!!
بنابراین خیر گشایش روزنه‌ای از طرف معاون محترم مربوطه را به لقایش بخشیده و از ترس آنکه به جای روزنه‌ی امید، برایم سوراخی به گشادی دوسال تعلیق از خدمت فراهم نماید،
ناچارم خودم تا آخر ماه یه گلی به سرم بگیرم !!