اهمیت نظام آموزش عالی ایران در توسعه پایدار کشور و استان و شهرستان و شهر و روستا بر کسی پوشیده نیست و تصور توسعه ی همه جانبه ی فرهنگی،اقتصادی،فرهنگی و … بدون تکیه بر آموزش عالی و نتایج حاصل از کارکرد درست این مجموعه ی بسیار مهم ، امکان ندارد ، چنانکه در دو فصلنامه مطالعات برنامه ریزی آموزشی-دانشگاه مازندران-دوره 2 شماره 4 آمده است که: « سند چشم‌انداز‏1404، ایران آینده را در جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقه ی آسیای جنوب غربی تصویر کرده است . مطالعه فرآیند توسعه در جهان، حکایت از این واقعیت دارد که نظام‌های آموزش عالی، همواره عامل بنیادی تکامل و توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جوامع بوده‌اند. بنابراین، کشورهایی که خواهان توسعه همه جانبه، متوازن و پایدار هستند، لازم است نظام‌ آموزش عالی خود را به طور متوازن و پایدار توسعه دهند. شرط لازم برای این نوع توسعه نیز بررسی و شناخت دقیق وضعیت گذشته و موجود و عوامل و نیرو های درونی و بیرونی تأثیر گذار در فرآیند توسعه دانشگاه است. این شناخت به مدیران دانشگاهی یاری می رساند تا با نگاه و اندیشه ای عمیق بتوانند الگوی موجود هدایت دانشگاه و برنامه‌ریزی و توسعه دانشگاهی را مورد تامل قرار داده و در نوع سازماندهی فعالیت‌های دانشگاهی، خلاقیت و نوآوری را مد نظر قراردهند. »

 
( شفافیت و سلامت سیستم های اداری و مالی نیز یکی دیگر از مهمترین شاخص های مورد نیاز برای نوسعه ی متوازن و پایدار است ؛ سازمان ها برای بقا و مو فقیت در عرصه ی رقابتها و دگرگونیها ، نیازمند ابداع ساختارها ی تازه و طراحی استراتژیهای جدید میباشند . یکی از این راهبردها ، شفافیت سازمانی است . از طرفی ، اتکا صرف به ثروتهای مادی و مجهز بودن به فناوریها و امکانات متعدد ، ضامن موفقیت سازمانها نیست  . سازمانها برای تقویت ، رشد و توسعه ، نیازمند شکل دیگری از سرمایه به نام سرمایه ی اجتماعی هستند که منبعی برای دستیابی به اهداف تلقی میشود و اثربخشی سرمایه های دیگر به آن بستگی دارد .  

توجه به سرمایه اجتماعی به عنوان نوعی خاص از سرمایه که با متغیرهایی مانند اعتماد ، آگاهی ، مشارکت عمومی ، همبستگی و نگرانی درباره دیگران سروکار دارد ، در عصری که ماشینی شدن و مدرنیته در راستای تحقق اهداف اقتصادی و انباشت سرما یه ها ی اقتصادی درصدد تضعیف این مولفه هاست ، می تواند احیاکنندة روح اعتماد و همبستگی در واحدهای دانشگاهی باشد. 

شفافیت عبارت است از آشکار بودن مبنای تصمیم های مدیریتی و سازوکارهای مدیریت بر توزیع قدرت و درآمد که به عنوان مؤثرترین ابزار مبارزه با فساد اداری برای استقرار مدیریتی کارا و ایجاد جامعه ای پایدار به کار گرفته می شود. شفافیت یعنی آزادگذاشتن جریان اطلاعات و قابل دسترس بودن آن برای همه ی کسانی که با تصمیم ها در ارتباط اند .)  نقل به مضمون از مقاله ارتباط مدیریت دانش و مدیریت منابع انسانی و تاثیر آن بر مزیت رقابتی سازمانها منتشر شده در ششمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی-دانشگاه تهران 

چندی پیش و طی انتشار پاداشتی در همین سایت؛ (http://kurdtoday.ir/news/40179/)  — — تخلفات اداری که در کردستان زیر سبیلی نادیده گرفته می شوند
از ریاست محترم روابط عمومی دانشگاه ازاد اسلامی واحد سنندج تقاضا گردید که رابطه ی استخدامی جناب اقای دکتر غریب سجادی با دانشگاه ازاد اسلامی واحد سنندج شفاف سازی گردد که متاسفانه حتی بر خلاف عرف رسانه ای ، روابط عمومی دانشگاه ازاد اسلامی واحد سنندج از ارایه ی جوابیه ای مختصر نیز امنتاع ورزیدند. بسیاری بر این باورند که یکی از مهمترین حلقه های گمشده در روند توسعه ی پایدار و متوازن کشور عزیزمان و خصوصا استان زیبا و ثروتمند کردستان ، همین موضوع به ظاهر ساده و پیش پا افتاده ی شفافیت است . بارها و بارها از زبان بزرگواران مسئول شنیده ایم که « ما نوکران مردمیم » یا  « مردم ولینعمتان مایند » یا … آیا جز این است که اولین و برحق ترین انتظار ولینعمت از نوکرش ، اطلاع شفاف و بدون پرده پوشی از خدمات و زحمات او است؟! 

«دشمنان ملت از شفاف بودن فضا ناراحتند؛ فضاى شفاف را برنمی‌تابند؛ فضاى غبارآلود را می‌خواهند. در فضاى غبارآلود است که می‌توانند به مقاصد خودشان نزدیک شوند و به حرکت ملت ایران ضربه بزنند.» بیانات رهبر معظم انقلاب در خطبه‌های نماز عید سعید فطر  ۱۳۸۸/۰۶/۲۹ 

سال 1393 و طی یک فقره ابلاغیه ی تفهیم اتهام به شماره 15 مورخ 14 / 05 1393؛ احدی از کارکنان رسمی قطعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج متهم به : (تکرار در تاخیر و ورود به محل خدمت در سالهای 90 تا 93 )!!!!!! شده است.

کارمند مذکور طی دفاعیه ای که در موعد مقرر و مطابق آیین نامه انضباطی تقدیم کمیته مذکور نموده است ، در راستای دفاع از خود اظهار داشته است که:

اولا : پی گیری چنین اتهام کودکانه و بغض الودی از سوی کمیته محترم دادرسی کارکنان دانشگاه ازاد اسلامی واحد سنندج به عنوان قاضی و داور ، مستلزم وجود گزارش تخلفی است که قاعدتا باید در هنگام تفهیم اتهام به اینجانب نشان داده میشد و اصولا تفهیم اتهام بدون ارایه ی سند و مدرکی دال بر وجود شکایتی از شخص ، وجاهت قانونی نداشته و از پی و بنیاد غیر قانونی و عجیب و غریب است !!! گزارش تاخیر بنده کجاست و از سوی چه کسی است ؟!!!

ثانیا؛ ایا جز این است که منظور از این اتهام مسخره و مغرضانه ، تاخیر های اول صبحی است که گاهی اوقات اتفاق افتاده و عموما تاخیری کمتر از یک ربع ساعت بوده است و در پایان هر ماه نیز در فیش حقوقی با درج کسر حقوق مجازات این تاخیر اعمال گردیده است ! چگونه است که کمیته محترم دادرسی ، جرمی را که در گذشته اتفاق افتاده است و اتفاقا جزای متناسب با آن نیز اعمال شده است را پس از 3 سال پی گیری مینماید ؟!! در این مدت کجا بودید ؟ خواب ؟!

با تمام این تفاسیر؛ کمیته دادرسی کارکنان دانشگاه ازاد اسلامی واحد سنندج پس از شور و بررسی مدارک و ادله متقن! در تاریخ 19 / 7 /1393 با صدور حکمی به شماره 18 کارمند مذکور را در کمال تعجب و شگفتی ، مقصر شناخته و حکم به محکومیت او داده و فریاد دادخواهی او را نیز وقعی ننهاده و به ریش او نیز قهقه ای سر داده!! هر چند که فرد مذکور در ان تاریخ فاقد ریش بود!

اکنون پرسش این است؛ در سالهایی که یک کارمند رسمی قطعی دانشگاه به جرم تاخیر یک ربع ساعته در سال 1390 و پس از گذشت سه سال از وقوع جرم! محاکمه و محکوم میگردد، جناب غریب سجادی در کدام قسمت از دانشگاه مشغول خدمت رسانی بوده است و ساعات ورود و خروج ایشان چگونه بوده؟!  
در واقع کمیته ی دادرسی کارکنان دانشگاه ازاد اسلامی واحد سنندج جرمی که سه سال قبل توسط مجرمی از خدا بیخبر ! واقع گشته را کشف و مجرم را به سزای اعمال نابخردانه ی خود رسانده است!! چنین کمیته ای که شرلوک هلمز وار! با کشف مدارک و اسناد وقوع جرم در سالهای پیشین، مجرم از خدا بیخبر را به چنگال با کفایت قانون – قانون خودشان البته! – سپرده ؛ انتظار دور از واقعی نیست که در همان سالها جناب غریب سجادی را به جرم عدم حضور در دانشگاه به دست دژخیم سپرده باشد! آیا چنین بوده است ریاست محترم کمیته ی دادرسی کارکنان دانشگاه ازاد اسلامی واحد سنندج؟!

کوتاه سخن آنکه ، با توجه به محکومیت احدی از کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج در سال 1393 به جرم تاخیر 15 دقیقه ای در ورود به محل کار در سال 1390! از ریاست محترم دانشگاه ازاد اسلامی واحد سنندج انتطار میرود که میزان پایبندی به قانون و آیین نامه های انضباطی دانشگاه ازاد اسلامی را از طریق انتشار وضعیت استخدامی و ورود و خروج جناب اقای غریب سجادی در سال 1393 نشان دهند تا مشخص گردد که کمیته ای که از یک ربع ساعت تاخیر در سال 90 چشم پوشی نمی کند و پس از گذشت سه سال از وقوع جرم !!! مجرم را به سزای اعمالش میرساند، با فردی که هم کارمند دانشگاه ازاد اسلامی بوده و هم وظیفه ی خطیر نمایندگی مردم شریف سنندج را در شورای شهر به عهده داشته است و به احتمال زیاد بیشتر وقت خود را صرف خدمت به موکلانش در شورای شهر نموده و فقط گاهی اوقات دانشگاه را با قدوم خود مزین نموده است، چگونه و به چه ترتیبی برخورد نموده است. 
 
 
مهرزاد درافشانیان